Hij zag een groepje ruiters aankomen en wist dat weglopen geen zin meer had. De ruiters kwamen dichterbij en dichterbij. Hij zag dat Horemheb voorop liep en ook de nieuwe farao Eje was er bij. Toen ze vervolgens bij Oeni aankwamen, zeiden ze niks en namen ze hem mee. Bij het binnenplein van het gebouw aangekomen zet door de bediende van Horemheb gevangen. Terwijl Oeni koud en eenzaam in de cel zat, hoorde hij Eje en Horemheb praten. Ze hadden het over de dode Toetanchamon. Oeni komt er achter dat Eje ook bij het complot hoort en dat ze samen hebben gewerkt. Oeni werd erg boos, maar hij kan niks doen. Hij probeerde alles, tussen de tralies door, de tralies kapot maken, maar niks lukte. Toen hij in een vreselijk koude nacht lag te slapen op de koude, harde grond, werd hij plots wakker. Hij hoorde iemand huilen. Hij vermoedde dat het koningin Anchesenpaämon was. Ze schreeuwde om haar geliefde Toetanchamon. Na een tijdje kwam er een bewaker en die schoot met een boog door de tralies boven het hoofd van de koningin. De koningin schrok vreselijk en Oeni hoorde een verschrikkelijke schreeuw. De koningin was gestorven van de schrik.
Hoi, Bjorn
BeantwoordenVerwijderenIk vind dat het er heel goed uitziet je hebt goed opgelet op leestekens en op hoe je woorden moet schrijven. Maar ik vind het wel jammer dat je nog steeds geen alinea's gebruikt dat maakt het makkelijker lezen.
Groeten,
Rein
Beste Bjorn,
BeantwoordenVerwijderenIk moet zeggen een mooi verhaal. En verder zag ik geen fouten. Verder was er een spannend einde. En dus gewoon een goed verhaal.
Doei Melchior