KLAS 1 Gaten Opdracht 2

Stanleys over-overgrootvader heette Elya Yelnats. Toen hij 15 was wou hij met een meisje trouwen genaamd Myra Menke. Over twee maanden zou zij 15 worden en dan zou ze trouwen. Elya ging naar zijn vader om haar hand te vragen, maar het probleem was dat Igor Barkov, de varkensboer, dit ook deed. Igor was 57 jaar oud. Igor bood zijn vetste varken aan voor Myra. Elya bood een hart vol liefde aan. De vader van Myra had toch liever een vet varken. Elya was wanhopig en ging langs bij Madame Zeroni, een oude Egyptische vrouw die aan de rand van de stad woonde. Ze waren vrienden geworden, hoewel ze een flink stuk ouder was dan hij. Ze was zelfs ouder dan Igor. 

Madame Zeroni wou hem wel helpen. Elya mocht een biggetje hebben. Hij moest het biggetje iedere dag naar de top van de berg dragen en hem van het stroompje laten drinken. Als hij dronk, moest hij een liedje voor hem zingen. Op Myra's verjaardag moest hij hem voor de laatste keer de berg op dragen. Hij zou vetter zijn dan Igor's vetste varken. Hij zou iedere keer sterker worden en iedere keer het biggetje kunnen dragen. Uiteindelijk nadat het varkentje aan Myra zou geven, moest hij Madame Zeroni van het water op de berg laten drinken en voor haar zingen. Elya beloofde dat hij dat zou doen. Madame Zeroni waarschuwde hem dat als hij het niet zou doen, hij en al zijn nazaten tot in de eeuwigheid verdoemd zouden zijn. De vloek maakte nog niet zo'n indruk op Elya. Hij was maar een jongen van vijftien, en 'eeuwigheid'leek niet veel langer dan volgende week dinsdag. Bovendien vond hij Madame Zeroni aardig en zou hij het niet erg vinden om haar de berg op te dragen.

Iedere dag droeg Elya het biggetje de berg op en zong voor hem terwijl het biggetje dronk van het stroompje. Het varkentje werd vetter, Elya werd sterker. Op Myra's 15e verjaardag woog Elya's varken meer dan 300 kilo. Madame Zeroni had hem gezegd het varken die dag ook de berg op te dragen, maar Elya wilde niet stinkend naar varken bij Myra aankomen. In plaats daarvan nam hij een bad. Het was zijn tweede bad in minder dan een week. Daarna nam het varken naar Myra's huis. 

Igor was daar ook met zijn varken. De vader van Myra had nog nooit zo grote varkens gezien. Hij was ook onder de indruk van Elya, die veel sterker was geworden. 

Elya vroeg of hij Myra mocht trouwen, maar Myra's vader wou eerst de varkens wegen. 

Helaas, die arme Elya had zijn varken nog één laatste keer de berg op moeten dragen. De twee varkens wogen precies evenveel. Myra's vader wist niet wie haar dochter nou moest trouwen. Daarom liet hij Myra kiezen. Zij wist ook niet wie ze moest kiezen. Ze nam een getal tussen één en tien in gedachten. Igor gokte op 10 en Elya zei helemaal niets. Elya koos geen getal. 'Trouw maar met Igor,' mompelde hij. 'Je mag mijn varken houden als huwelijkscadeau.' 

Hij is heel verdrietig en begrijpt niet waarom Myra niet kon kiezen tussen hem en Igor. Hij zag bij de kade een bord met: DEKKNECHTEN GEVRAAGD, GRATIS OVERTOCHT NAAR AMERIKA. Hij ging met de boot mee naar Amerika. Pas toen het schip op volle kracht over de Atlantische Oceaan voer, herinnerde hij zich plotseling zijn belofte om Madame Zeroni de berg op te dragen. Hij voelde zich afschuwelijk. Hij was niet echt bang voor de vloek. Hij voelde zich ellendig omdat hij wist dat Madame Zeroni van het stroompje had willen drinken voor ze stierf.

In Amerika trouwde Elya met Sarah Miller en hij werkte hard, maar hij leek overal achtervolgd te worden door pech, door de vloek. 

Hij herinnerde zich dat Madame Zeroni een zoon had in Amerika. Elya was altijd naar hem op zoek. Hij wist eigenlijk niet waarom. Misschien wou hem een berg opdragen en het varkenslied voor hem zingen?

Een jaar later werd hun kind geboren, Sarah noemde hem Stanley, omdat ze had ontdekt dat 'Stanley' 'Yelnats' achterstevoren gespeld was. Sarah paste de tekst van het varkenslied iets aan en zong het iedere avond voor Stanley.

De achterkleinzoon van Madame Zeroni, Hector Zeroni, stal de schoenen van Clyde Livingston onbewust bij een tehuis voor daklozen, hij deed ze aan, omdat hij niet wist dat ze beroemd waren. Uiteindelijk deed hij ze toch maar uit en zette ze op een auto, waarschijnlijk omdat ze zo stonken. Omdat Stanley weer is op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was, werd hij beschuldigd van het stelen van de schoenen. Zo moest Stanley naar Camp Green Lake.

KLAS 1 Gaten Opdracht 1

Hij pakte haar beide handen en kuste haar. Omdat Sam een neger was, mocht dit niet. H

Vanwege de regen was er niemand op straat. Zelfs al was er iemand geweest hadden ze het niet gemerkt omdat ze zo in hun eigen wereld opgingen. Op dat moment kwam Hattie Parker de kruidenierswinkel uit. Zij zagen haar niet, maar zij zag hen wel. Ze wees naar hen en zei: 'God zal jullie straffen!'

Nadat Katherine werd aangevallen in het lege leslokaal door een grote groep met Rotvis Walker als leider, werd Katherine opgepakt door de sheriff. De sheriff zou alles vergeten als Katherine haar kuste hij zou alleen Sam de stad uit jagen. Katherine rukte haar hand los en vluchtte. 

Bij de oever van het meer vond Katherine Sam. Katherine vertelde wat er aan de hand was en maakten Sams' boot los. Ze waadden door het water en klommen erin. Sam's krachtige armen roeiden hen bij de oever vandaan. Maar ze waren geen partij voor de motorboot van Rotvis Walker. Ze waren nog niet een halverwege het mee toen Katherine het luide gebrul van de motor hoorde. Toen zag ze de smerige zwarte rook...

De boot van Walkers knalde op de boot van Sam. Sam werd neergeschoten en kwam om in het water. Katherine Barlow werd tegen haar wil gered. Bij de oever teruggekomen zagen ze het lichaam van Mary Lou levenloos op de grond liggen. De ezel had een kogel door haar kop gehad. 

Dat gebeurde allemaal honderdtien jaar voor dat Stanley zijn eerste gat groef. Drie dagen na Sams dood schoot juffrouw Katherine de sheriff dood. Daarna stiftte ze haar lippen rood en gafhem de kus waarom hij had gevraagd. De twintig jaren daarna was Kissing Kate Barlow een van de meest gevreesde outlaws van het hele Westen.

Na twintig jaar keerde ze terug naar Green Lake. Het was een plaats waar niemand haar zou vinden - een spookstad aan een spookmeer. Ze woonde in een hut. Toen ze ongeveer drie maanden in de hut had gewoond werd ze op een ochtend wakker van het geluid van de deur die werd opengetrapt. Het was Rotvis Walker. Hij zei dat ze tien seconden had om te vertellen waar ze de buit verstopt had, anders zou hij haar kop eraf knallen. Rotvis had een roodharige vrouw bij zich. Ze zocht de hut door. Ze herkende haar. het was Linda Miller die bij haar in de vierde klas had gezeten toen ze nog lesgaf. Ze was nu de vrouw van Rotvis Walker. Rotvis overhoorde Kate. Ze zei niks. Toen hij haar wou neerschieten vertelde ze dat hij zou moeten graven in de grote uitgestrekte vlakte. Hij en zijn kinderen en hun kinderen zouden de komende honderd jaar kunnen graven zonder het ooit te vinden. Zoals Stanley dus 110 jaar later ook deed.